Siatkówka, dodał PK , rok temu , źródło: sportowyexpress.pl komentarzy: 6

Nad siatką: Okiem kibica

„Jeszcze jedno takie zwycięstwo i będę zgubiony” – ponoć takie słowa wypowiedział Król Pyrrus po zwycięstwie nad Rzymianami w III w. p. n. e. Mam wrażenie, że podobnie można powiedzieć o sytuacji, w której znalazł się trener Jerzy Matlak po turnieju finałowym Grand Prix.

Nasza reprezentacja wygrała, co prawda, super ważny mecz z Japonią, ale to zwycięstwo okupione zostało bardzo dużymi stratami: choćby meczem z USA, w którym nasza drużyna już witała się „z gąską”, czy heroicznym spotkaniem o podium z Włoszkami.

A wystarczyło przecież wykorzystać jeden z czterech meczboli w secie numer trzy z USA, które miały Polski po genialnych pierwszych dwóch partiach z późniejszymi wygranymi całego Grand Prix. Wtedy dokonania zespołu najprawdopodobniej byłyby porównywane co najmniej do podbojów na wschodzie Aleksandra Wielkiego lub przynajmniej do chytrości Ulissesa w Troi. Choć i tak w rolę konia trojańskiego wcieliła się Karolina Kosek, ale czasem pietę achillesową pokazywała Katarzyna Skowrońska, która po powrocie do reprezentacji musi jeszcze popracować nad swoją formą.

W meczu, być może kluczowym dla całego Grand Prix, Polki „nie dobiły” Amerykanek, „Termopilami” można w jakimś sensie opisać mecz z Brazylią, natomiast całkiem niewytłumaczalną była potyczka z Chinkami, w której nie podnieśliśmy głowy wyżej niż sadzonka ryżu nad rzeką Jangcy.

Żonglowanie trzema „szablami” w ataku niestety nie przyniosło chwały charyzmatycznemu Matlakowi, któremu zarzucono brak umiejętności cyrkowych, czemu się nie dziwić, bo Pan Jerzy nie brał lekcji w Julinku tylko terminował cierpliwie wiele lat na parkietach ekstraklasy siatkówki kobiet. Niemniej jednak potrafił postawić „Kosę” na sztorc, a także zgasić wschodzące słońce Japonii. Dla nas, Dolnoślązaków, ważne jest to, że Anna Barańska i Joanna Kaczor są obecnie niezbędnymi trybami w machinie trenera.

Mimo różnych ocen, reprezentacja Polski pod wodzą Termistoklesa naszej siatkówki ,Jerzego Matlaka, zdobyła w Chinach kolejne ważne doświadczenia (nie tylko stricte sportowe) przed zbliżającą się rozstrzygającą batalią w Japonii. Jak mówi stare przysłowie greckie, powtarzane w nieskończoność przez komentatorów Polsatu, „cierpliwość jest kluczem do szczęścia”, można więc życzyć naszej reprezentacji – morza cierpliwości w grze z Japonią – gospodarzem mistrzostw świata, finezji z Chorwacją, rzemieślnictwa z Peru, Algierią i Costa Ricą. To powinno wystarczyć na pierwszą fazę turnieju. A potem wszystko w rękach wyroczni Delfickiej (Kasandry się nie pytam), jej główna kapłanka Pytia zna już przyszłość Polek w kraju Kwitnącej Wiśni, oby była ona dla nas znacznie lepsza, niż rzeczywistość w Ningbo.

Dla zwycięstwa w finale mistrzostw Świata można poświęcić naprawdę sporo, oby jednak za dużo nie stracić po drodze, władca Epiru o tym wiedział najlepiej. A kiedy już się zacznie Maraton w Japonii miejmy nadzieję, że ktoś będzie miał siły na koniec, aby dobiec z radosną nowiną.

KIBIC