Małe Ligi, dodał DR , rok temu , źródło: sportowyexpress.pl komentarzy: 2

Cieśla gwiazdy nie struga

Cieśla odbiera puchar za I miejsce w turnieju Nasze Euro /fot. Parasol Wrocław

Mam 14 lat, gram w Parasolu Wrocław i chcę zostać piłkarzem. Trener reprezentacji Polski chyba na mnie liczy. W jednym ze spotkań wybrał mnie jako kapitana. „Sodówka” do głowy raczej mi nie uderzy.

Krzysztof Cieśla tak się nam nie przedstawił. Zrobiliśmy to za niego. 14-letni zawodnik Parasola Wrocław w drugiej połowie sierpnia przebywał na konsultacji szkoleniowej reprezentacji Polski U-15. Wystąpił w dwóch kontrolnych spotkaniach, w których zagrał po 40 minut. W jednym z nich selekcjoner Robert Wójcik właśnie jemu powierzył kapitańską opaskę. – To dla mnie wyróżnienie, iż mogę grać w biało-czerwonej koszulce – mówi Cieśla i natychmiast dodaje: – Nie ukrywam, że dostałem taką szansę dzięki kolegom z Parasola, ponieważ mogłem pokazać się z dobrej strony na wszystkich turniejach. Także dzięki trenerom, z którymi do tej pory współpracowałem: Robertowi Cichemu oraz Maciejowi Wronie.

Cieśla dysponuje świetnymi warunkami fizycznymi. 180 cm wzrostu, jak na 14-latka, robi wrażenie. Na murawie występuje na pozycji środkowego obrońcy. – Przepchnąć napastnika, wygrać „główkę” i kopnąć. Byle do przodu – powiedzą malkontenci. Obecny trener Krzyśka ma jednak o nim inne zdanie. – Jak piłkarze włoscy czy hiszpańscy – porównuje Cichy. – Oprócz warunków fizycznych, posiada znakomitą technikę użytkową. Dobrze czyta grę, przewiduje zachowania przeciwnika. Po odbiorze piłki potrafi podłączyć się do akcji i zakończyć ją strzałem – wymienia zalety podopiecznego.

Gdyby Krzyśkowi spieszyło się na świat trochę bardziej, zapewne byłby nieco… starszy. Urodził się bowiem 2 stycznia 1996 roku. Do szkoły poszedł jednak rok wcześniej niż jego rówieśnicy. Dojrzałość widać również na boisku. – Głowę ma juniora, a jeszcze jest trampkarzem – potwierdza jego obecny trener. Krzysiek futbol kocha, ale wie, że istnieje życie poza nim. Myślenie przydatne, szczególnie, jeśli – odpukać – przygoda z piłką nie zakończy się szczęśliwie. – Plan B zawsze musi być. Liczę na informatykę, bo dobrze mi idzie. Zawsze zostaje jeszcze AWF – mówi Cieśla już teraz.

- Jest skromny, palma mu nie odbiła – opowiada Cichy. – Na treningach nie nosi głowy wysoko, bo dostał powołanie, jest nie wiadomo jaką gwiazdą i ma wszystkich w poważaniu. Wie, że jest kapitanem zespołu i jego motorem napędowym. Reszta chłopaków bardzo go lubi. I ma coś takiego, że jest sympatyczny – dodaje. – Oczywiście, zawsze jest taka możliwość, ale będę się pilnował, by – jak to się mówi – nie „gwiazdorzyć” – obiecuje Krzysiek, gdy pytamy o przysłowiową „sodówkę”, która już niejednemu graczowi zakręciła w głowie.
Zatem trenuj sumiennie i się pilnuj. Dobrzy polscy piłkarze pilnie poszukiwani.

MRS